Wat is HathayogaMarika

Bij HathayogaMarika is het belangrijk om je aandacht diep naar binnen te kunnen brengen. Hiermee bedoel ik dat je leert voelen binnenin je lichaam. Onze aandacht (en onze energie) wordt voortdurend buiten onszelf getrokken door de prikkeling van onze zintuigen in de buitenwereld. Dit leidt tot versplintering van ons bewustzijn en een verlies aan energie. We verliezen onszelf en voelen onszelf niet meer.  Hierdoor kan je lichaamsbeweging, lichaamsbeleving of lichaamsbewustzijn bewust of onbewust in de problemen komen en kan je acute trauma’s oplopen of chronische trauma’s terug activeren.

Door met je aandacht nu diep naar binnen te gaan en dus letterlijk met je bewustzijn in je fysieke lichaam te gaan voelen, activeer, herstel en behoud je de energie in je lichaam. 

Je herstelt of vergroot je zelfbewustzijn, je innerlijke kracht maar ook andere dimensies zoals je immuunstelsel. Embodiment komt tot stand door zowel automatische bottom-up processen als bewuste top-down processen.  Hier kan je fysiologisch gezien weer waarnemen dat lichaam en geest niet te scheiden zijn om in een evenwicht in het nu te kunnen bestaan.

Lichaamsbewustzijn is meer dan alleen het besef dat je armen en benen hebt, of dat je op een bepaalde manier zit. Met een goed lichaamsbewustzijn ben je in staat te luisteren naar de signalen die je lichaam je geeft. Met een goed lichaamsbewustzijn wordt in balans blijven, grenzen stellen of keuzes maken een stuk eenvoudiger.

Een goed zelfvertrouwen en een goed ontwikkeld lichaamsbewustzijn gaan vaak samen. Een goed ontwikkeld lichaamsbewustzijn geeft veel mogelijkheden, zowel voor je lichaam als voor je geest:

  • Effectiever omgaan met stressvolle situaties
  • Meer zelfinzicht vergroot het zelfvertrouwen.
  • Hoe meer lichaamsbewustzijn, hoe beter de communicatie.

Tenslotte ben je met een goed lichaamsbewustzijn beter in staat signalen uit je omgeving op te vangen, wat je empathisch vermogen en de samenwerking ten goede komt. Het leuke is, hoe meer je je bewust wordt van je eigen lichaam en wat je daarmee vertelt, des te bewuster wordt je ook van de lichaamstaal van een ander.  De kunst hierin is om het op de juiste manier te leren waarnemen. Dit laatste zonder een direct oordeel te vellen.

Swami Yogananda omschrijft pranayama in zijn Autobiografie van een yogi(1946) als “de beheersing van de ijle levensstromingen” yoga is een ervaringsgerichte samenwerking van lichaam en geest.

Is de ervaring negatief zal de samenwerking negatief zijn, is de ervaring positief zal de samenwerking positief zijn.

Is de ademhaling in evenwicht tussen die twee bereik je stilte en vanuit de stilte wordt dan de nieuwe ervaring geboren, die dan weer op zijn beurt op zoek gaat naar een verdieping en een volgend rustpunt.

Laat je leiden door je adem, laat je adem je niet op de tocht zetten maar laat je meenemen op die mystieke en toch zo reële reis je aangeboden door je adem. Die eerste ademhaling die je op deze wereld laat bestaan. 

” de primaire ademhaling”

Een betekenis van pranayama is “het loslaten van de ademtocht”
Om ademtocht te beleven in relatie met je zijn, moet je eerst de ademtocht ervaren. Dit wil zeggen dat je eerst van je ademhaling terug moet bewust worden.

Je eigen perceptie is hier van groot belang. Om je van je eigen perceptie bewust te worden moet je eerst je bewust worden van je lichaamsschema. Een verstoorde lichaamsbeleving kan leiden tot allerlei klachten gaande van somatische en psychische tot psychosomatische klachten. Vele mensen pikken de signalen die het lichaam ons geeft niet meer of te laat op met alle gevolgen van dien.

Maar als het lichaam en hoofd gescheiden zijn leef je dan of overleef je? Wie bepaalt dan of je leeft, jij of je omgeving? Jij of de ander?

Ademhaling wordt dan een “ademhalingstocht” naar je eigen dimensie van het zijn. Het wordt dan een iets in het niets vanuit het ogenschijnlijke niets,

Een zonsopgang, een inademhaling, is dan een manifestatie van het ik, een ontdekkingstocht naar de kracht van het ik in het nu.
Een zonsondergang wordt dan een uitademhaling als manifestatie van het ik.

Het wordt dan een niets in het iets vanuit het ogenschijnlijke iets
Het is “ik ben dat, ik ben”
Het is iets, het is niets. Het is vorm in de ruimte.
Het betekent “iets” en het betekent “niets”.
Het is het “ik” de eeuwigheid van het licht, dat al lang voorbij is en toch altijd zal zijn.
Daarom bestaat tijd evenzeer wel als niet.
De observator van gisteren is niet in de mogelijkheid de observator van morgen te ontmoeten, tenzij zijn ‘ik’ in het bewustzijn van het ‘zijn’ nu bestaat.
Zo ontmoet ik ‘ik’ en verworden zonsopgang en zonsondergang tot “IK”.

Hathayogamarika gaat jullie deze ademtocht laten ervaren van het “ik” in het “nu” waarbij lichaam en geest 1 worden en de eenwording kan ervaren worden als iets wat altijd reeds was en zal zijn.

en

Hoe de zoektocht naar het zelf de zonsondergang gescheiden houdt van de zonsopgang en hoe het ontmoeten van het ‘ik’ de zonsopgang gelijk maakt aan de zonsondergang.

Tijd en afstand spelen dan geen rol. Dit beleven in ‘ik’ is het beleven in IK.

“Jouw hand in mijn
is mijn hand in jouw
Ik ben zonsopgang,
Ik ben zonsondergang,
IK ben dat!
Wij alles is IK”